superAdminIK

„Mózg dziecka, któremu się czyta, zamienia się w autostradę”

„Dzieci z ubogim środowiskiem językowym mają różne części mózgu połączone drogami gminnymi – da się nimi dojechać, ale powoli”. Rozmowa z prof. Katarzyną Jednoróg, kierowniczką Pracowni Neurobiologii Procesów Językowych w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Nenckiego i dr Katarzyną Chyl-Tanaś z Instytutu Badań Edukacyjnych. Gdyby miały Panie jednym zdaniem wyjaśnić rodzicowi, co robi 5-10 minut czytania dziennie z mózgiem dziecka, to co by Panie powiedziały? Prof. Katarzyna Jednoróg: Wspólne czytanie wzmacnia w mózgu dziecka kluczowe sieci potrzebne do nauki w szkole, a jednocześnie pokazuje mu, że książki kryją fascynujące historie, dzięki czemu motywuje je do nauki czytania. Dr Katarzyna Chyl-Tanaś: Codzienne czytanie

Dlaczego rodzice nie czytają dzieciom? Nowy raport Instytutu Książki

Większość rodziców nie ma wątpliwości – czytanie dzieciom jest ważne. To jeden z tych elementów wychowania, co do których panuje niemal powszechna zgoda. Książki kojarzą się z rozwojem, bliskością i troską o przyszłość dziecka. Mimo to wielu rodziców czyta swoim dzieciom rzadko lub nie czyta im wcale. Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedzi na to pytanie przynosi najnowszy raport Instytutu Książki „Dlaczego nie czytamy dzieciom?”, opracowany przez dr Katarzynę Chajbos-Walczak, dr Martę Skowrońską i dr Monikę Rosińską. To kolejny raport Instytutu Książki w ostatnich latach. Wcześniej na nasze zlecenie powstały raporty „Czytelnictwo osób starszych (60+)”, „Kondycja zawodowa i warunki pracy osób tworzących książki

„Dziecko ma prawo?” – książka o prawach dziecka, rozmowie i uważności

„Dziecko ma prawo?” autorstwa Krystyny Lipki-Sztarbałło to publikacja, która w przystępny i poruszający sposób podejmuje temat praw dziecka. Została przygotowana z myślą o najmłodszych odbiorcach, ale głównym adresatem publikacji są dorośli: rodzice, nauczyciele, pedagodzy, psychologowie, wychowawcy oraz wszystkie osoby, które towarzyszą dzieciom w rozwoju. Książka wykorzystuje język obrazu, aby otworzyć przestrzeń do rozmowy o sprawach istotnych, a czasem trudnych do nazwania wprost. Jej graficzna forma może przypominać książkę obrazkową, jednak ilustracje nie pełnią wyłącznie funkcji estetycznej. Zachęcają do interpretacji, stawiania pytań i zatrzymania się nad doświadczeniem dziecka – jego potrzebami, emocjami, granicami i sposobem przeżywania świata. Podstawowym punktem odniesienia dla publikacji

Rekrutacja BIBLIOTEK PUBLICZNYCH do nowej edycji projektu „Mała książka – wielki człowiek”

3 czerwca rozpoczyna się nabór bibliotek publicznych do nowej edycji projektu „Mała książka – wielki człowiek”. Edycja wystartuje jesienią 2026 roku, a zgłoszenia nowych bibliotek będą przyjmowane do 6 lipca. „Mała książka – wielki człowiek” od lat zachęca dzieci i ich rodziców do wspólnego czytania, a bibliotekom pomaga docierać do najmłodszych mieszkańców i ich rodzin. To właśnie w bibliotece wiele dzieci po raz pierwszy zakłada kartę czytelnika, odbiera swoją Wyprawkę Czytelniczą i zaczyna regularnie wracać po kolejne książki. W edycji 2025/2026 w projekcie uczestniczy 6921 bibliotek publicznych z całej Polski. Dzięki ich zaangażowaniu co roku około 150 tysięcy przedszkolaków odbiera

Raport końcowy bibliotek publicznych z udziału w edycji 2025/2026 programu „Mała książka – wielki człowiek”

Serdecznie zapraszamy wszystkie biblioteki publiczne uczestniczące w programie „Mała książka – wielki człowiek” do wypełnienia raportu końcowego z edycji 2025/2026. Wypełnienie raportu jest obowiązkowe dla wszystkich bibliotek publicznych biorących udział w projekcie. Zebrane informacje pozwolą podsumować mijającą edycję, zebrać dane dotyczące realizacji programu oraz jak najlepiej przygotować kolejną odsłonę projektu, która rozpocznie się jesienią 2026 roku. Raport końcowy wypełnia wyłącznie koordynator programu reprezentujący całą bibliotekę, czyli bibliotekę główną wraz z filiami. Filie nie składają raportów samodzielnie. W formularzu prosimy o przedstawienie danych dotyczących realizacji projektu. Raport będzie również okazją do zadeklarowania chęci kontynuacji udziału w kolejnej edycji programu oraz zgłoszenia zapotrzebowania

„Czytanie bardzo pomaga człowiekowi w życiu”

„Ogromnie ważne w czytaniu książek przedszkolakom jest łączenie ich z zabawą, i to musimy bardzo mocno podkreślić”. Rozmowa z dr Zofią Zasacką z Biblioteki Narodowej o tym, co biblioteka daje dziecku. Pani Doktor, w jakim wieku warto zabrać dziecko do biblioteki po raz pierwszy? Od samego początku. Może to zrobić każdy, kto ma z dzieckiem bliski kontakt: tata, mama, babcia, dziadek, brat, opiekunka. Chodzi o to, aby biblioteka stała się miejscem oswojonym i oczywistym. Chcemy wspierać osobę dziecięcą w tym, by miała szansę stać się czytelnikiem, bo to bardzo pomaga człowiekowi w życiu. Pełna zgoda! Badania empiryczne, które prowadziłam w

Kocham śmiech i błazenadę. Mam nadzieję, że wspólna lektura „Bobusia” spowoduje, że dzieci i dorośli będą się śmiać i spędzą ze sobą radosne chwile – mówi Martyna Skibińska

Skąd wziął się pomysł na robota zbudowanego ze śmieci z garażu – starego odkurzacza, kanistra, rękawic ogrodowych? Nałogowo zbieram niepotrzebne rzeczy i nie umiem nazwać ich śmieciami. Z trudem też się z nimi rozstaję. Historia Bobusia, robota-składaka, miała ukoić mój ból po rozstaniu z tonami przedmiotów, które latami gromadziłam, żeby je przerobić na coś innego. Skarby ze śmietnika w końcu trafiły do recyklingu, a ja napisałam książkę o robocie z odpadków, którego nigdy nie zbudowałam. Tytułowego Bobusia konstruują razem Babcia i wnuczek Lucio. Czy ma Pani podobne wspomnienia z dzieciństwa? W książce oparłam się na wspomnieniach wielu wakacji spędzanych z

Koń w przedszkolu, jaki jest, każdy widzi

Rozmowa z Martą Kopyt, autorką i ilustratorką książki „Rita i koń”. O koniu, który mieszkał w salonie, łączeniu sztuki i matematyki oraz radości z dotarcia do dziesiątek tysięcy przedszkolaków w Polsce. Pewnego dnia do drzwi mieszkania małej Rity puka koń. Czemu właśnie on? W 2011 roku ukończyłam studia na warszawskiej ASP. Moją pracą dyplomową był happening: naturalnej wielkości sztuczny koń bił rekord prędkości na sto metrów na torze wyścigów konnych na Służewcu. Po tym wydarzeniu został mi dyplom z wyróżnieniem oraz … właśnie ten koń. Zamieszkał ze mną, przez wiele lat zajmował nawet salon! Opowiadałam więc swoim dzieciom różne historie

Maria Dek: Nie lubię robić książek, które uczą

– Pracując nad tą książką najmniejszą sympatią darzyłam Żwawą Kozę. Na końcu okazało się, że sama nią jestem – śmieje się Maria Dek, autorka i ilustratorka „Przywitania lata”. Jak narodził się pomysł „Przywitania lata”? Pomysł na książkę o różnorodności – bo o tym jest „Przywitanie lata” – miałam w głowie od dawna. Wtedy też powstały postaci do książki, czyli 14 zwierząt. Każde z nich reprezentuje inną cechę charakteru, a bohaterowie występują w parach i są swoimi przeciwieństwami. Chciałam pobawić się tym, że każdy z nas jest inny, ale to wspaniałe, bo dzięki temu świat jest różnorodny. Chciałam też pokazać, że

Anna Karcz, psycholog dziecięcy: To książki o różnicach, relacjach i drugich szansach

O tym, co wartościowego jest w trzech nowych książkach, które w ramach akcji „Mała książka – wielki człowiek” przedszkolaki mogą otrzymać na własność w bibliotekach, mówi Anna Karcza, psycholog dziecięcy i autorka bloga emocjedziecka.pl. Bobuś, Martyna Skibińska, il. Jacek Ambrożewskim, Wydawnictwo Dwie Siostry „Bobuś” to ciepła, zabawna opowieść o tym, że nawet najbardziej szalony wynalazek nie zastąpi… dobrej relacji. Lucio i Babcia wspólnie tworzą robota, ale tak naprawdę tworzą wspomnienie bliskości, współpracy i bycia razem. Bardzo lubię w tej historii to, że pokazuje sprawczość dziecka. Lucio próbuje, myśli, wpada na pomysły, a Babcia traktuje go serio – i to wspaniale buduje jego